Weg met de work-lifebalans?

Heb je er ooit al eens bij stilgestaan dat de term “work-lifebalans” je work-lifebalans in de war kan brengen? Volgens sommigen kunnen we beter spreken van een work-lifeprobleem. Dit is waarom de term “work-lifebalans” niet zou mogen bestaan…

Neen, het is niet de bedoeling dat je een van de twee kiest, werken óf leven. Het is geen of/of verhaal. Wel kan je de twee bekijken als twee complementaire elementen. En nu vraag je je vast af, waarom mogen we het dan geen work-lifebalans noemen? Wel… omdat werken én leven nooit altijd in evenwicht kunnen zijn.

Vergeet even het droomscenario

In een ideale wereld, zouden we allemaal een job doen waarvoor we elke ochtend vol enthousiasme uit bed springen. Helaas, kan je niet elke dag werk doen die voor jezelf waardevol is. Wat je wél doet, is werken zodat je jezelf en je gezin kan voorzien van wat er nodig is. Zelfs als je dus werk doet dat je eigenlijk niet zo aanstaat, draag je bij aan je eigen leven en aan de samenleving.

Ervan uitgaan dat werken en leven in balans moeten zijn, waarbij werken aan de ene kant staat en leven aan de overkant, maakt het moeilijker om een connectie tussen de twee te maken. Je scheidt ze van elkaar af, terwijl ze eigenlijk constant met elkaar verbonden zijn. Als je je daarentegen bedenkt dat werken een deel is van een goed gevuld leven, zie je gemakkelijker in dat de goede aspecten van het ene, het andere vaak ondersteunt. Heb je net een goede dag gehad in je privé, dan zal je waarschijnlijk productiever werken, maar omgekeerd ook. Een goede dag op het werk, resulteert vaak in een fijne dag thuis.

Wat als je het evenwicht verliest?

Door het probleem een work-lifebalans te noemen, ga je ervan uit dat de twee in evenwicht moeten zijn. Dit impliceert dan weer dat een van de twee eraf kan vallen, waarbij rampscenario’s al snel door je hoofd gaan racen.

Niet elke dag kan hetzelfde zijn en hoewel mensen houden van een vast ritme, is dit vaak niet het geval in de meeste jobs. Sommige dagen zullen drukker en langer zijn dan anderen, waardoor je bijvoorbeeld niet op tijd thuis bent om samen te eten of om de kinderen in bed te steken. Of je moet je geplande sportactiviteit of afspraak op café afzeggen. Andere dagen zal je waarschijnlijk zo snel klaar zijn met je taken dat je denkt: “is dit waarom ik ben komen opdagen?”

Deze variaties zijn volkomen normaal en horen bij het leven als werkmens. Wil dit zeggen dat je dan weer elke dag moet overwerken? Neen, maar af en toe te veel werken, zal er niet voor zorgen dat je gezins- of sociaal leven de dieperik ingaat.

Think big(ger)

Het is het voor iedereen waard om de lat hoog genoeg te leggen. Met een ‘balans’ in het achterhoofd, durven mensen vaak niet meer te streven naar het beste voor zichzelf. Daarbovenop kijken bedrijven jammer genoeg ook naar de zogenoemde ‘balans’. Werknemers die kiezen om ouderschapsverlof op te nemen, worden met een scheef oog bekeken. Of je krijgt de mogelijkheid om van thuis te werken, maar als je het doet, blijkt het toch een probleem te zijn.

In principe mag je ervan uitgaan dat je kan bereiken wat je wil. Maar: je kan gewoon niet alles tegelijk. Op sommige momenten zal je meer, of net minder tijd voor jezelf hebben. Soms zal je meer tijd moeten steken in school, je job of gezin, maar dit is een normale evolutie in het leven. Als je je doel niet uit het oog verliest, is het mogelijk om in zowel je werk als in je privéleven de goede kant uit te blijven gaan. Denk groot genoeg en vergeet even de balans-termen, pas dan bereik je een evenwicht tussen werken én leven.

Bron: Jobat.be