Hoe denken 1.200 werkgevers over de koers van de Arbeidsvoorwaarden?

Welke kant gaat het op met de arbeidsvoorwaarden die bedrijven hun medewerkers aanbieden? En veranderen deze in een wijzigend economisch klimaat, met een snel naderende krapte op de arbeidsmarkt? Wat er op dit moment speelt op het gebied van arbeidsvoorwaarden in het Nederlandse bedrijfsleven onderzochten Mercer en Centraal Beheer Achmea bij ongeveer 1200 werkgevers. De uitkomsten van dit onderzoek bundelden wij in een boek “Koers bepalen in een veelzijdige arbeidsmarkt”. Hier vast wat opmerkelijke uitkomsten.

Arbeidsmarkt
De economische recessie heeft niet tot gevolg gehad dat de arbeidsvoorwaarden massaal zijn versoberd. Wèl is bij ruim een derde van de bedrijven werkgelegenheid verloren gegaan. De meeste werkgevers verwachten echter dat de arbeidsplaatsen die verloren zijn gegaan geheel of gedeeltelijk zullen terugkomen. Ondanks de toegenomen werkloosheid maken bedrijven zich in toenemende mate zorgen over de mogelijke gevolgen van de verwachte schaarste op de arbeidsmarkt. Driekwart van de werkgevers verwacht hiermee in de nabije toekomst te worden geconfronteerd.

Ontslag en werkloosheid
Veel werkgevers vinden dat werknemers recht hebben op een ontslagvergoeding. Meer dan de helft wil echter wèl een versobering. Ze vinden dat rekening moet worden gehouden met opleidingsinspanningen van de werkgever, of dat een ontslagvergoeding alleen moet worden toegekend bij verwijtbare schuld van de werkgever.

Duurzame inzetbaarheid
De naderende krapte op de arbeidsmarkt noodzaakt werkgevers om hun werknemers tot na hun 65e te blijven binden en boeien. Veel werkgevers zijn zich in meer of mindere mate hiervan bewust, en proberen de arbeidsvoorwaarden op korte of langere termijn (beter) te laten aansluiten bij de levensfase en interesses van hun werknemers, respectievelijk bij functie- en/of kennisprofielen. Toch heeft nog een derde van de werkgevers geen concrete plannen in die richting.

Diversiteit
Diversiteit is in onze samenleving niet nieuw. Al eeuwen lang leven mannen en vrouwen, jong en oud, van verschillende afkomst en herkomst en met verschillende geloofsovertuigingen en politieke voorkeuren naast en met elkaar. Wèl is er sprake van een toegenomen diversiteit (o.a. door internationalisering) en meer aandacht daarvoor (o.a. door de individualisering). Op de arbeidsmarkt ligt dit enigszins anders. Nog niet zo lang geleden werd de arbeidsmarkt gedomineerd door de blanke, mannelijke kostwinner die een volledig dienstverband nastreefde. Nu echter zien we zowel mannen als vrouwen van verschillende herkomst, met uitgesproken, individuele doelstellingen, die hun werk – al dan niet in deeltijd – combineren met (mantel)zorg, vrijwilligerswerk of andere activiteiten. De toegenomen diversiteit vormt bij veel werkgevers geen specifiek speerpunt in het personeelsbeleid; 70% zegt geen diversiteitsbeleid binnen de onderneming te hebben. Niettemin geeft meer dan de helft van de werkgevers aan dat diversiteit een meerwaarde voor de onderneming kan betekenen. Slechts één op de vijf heeft echter duidelijk voor ogen wat hij daarmee wil bereiken en slechts één op de acht werkgevers is bereid om daarin te investeren. Een te passieve houding ten opzichte van de toegenomen diversiteit op de arbeidsmarkt kan resulteren in gemiste kansen. Niet alleen op het personele vlak, maar ook in commercieel opzicht.

Mantelzorg
Momenteel verleent ongeveer een op de acht werknemers naast zijn betaalde baan langdurig (meer dan drie maanden) en intensief (meer dan acht uur per week) informele zorg aan een hulpbehoevende, chronisch zieke of gehandicapte partner, ouder, kind of bekende. Veel werkgevers weten niet hoeveel mantelzorgende werknemers ze op de werkvloer hebben rondlopen. Klaarblijkelijk zijn ze zich nog onvoldoende bewust van het sluimerend verzuim dat daarin verscholen ligt. Het gevaar van lichamelijke en/of geestelijke overbelasting ligt namelijk op de loer. Niettemin is een groot aantal werkgevers van mening dat de zorgtaken van hun werknemers volledig een privé-aangelegenheid zijn. Ze vinden dat mantelzorg geen specifieke aandacht binnen de onderneming vraagt, omdat de huidige verlofmogelijkheden en flexibele arbeidsvoorwaarden al toereikend zijn. Wèl is het zo dat werkgevers in voorkomend geval redelijk soepel omgaan met tijdelijk verzuim als gevolg van mantelzorgtaken. Een ziekmelding (verborgen verzuim) om zorgtaken te kunnen uitvoeren wordt echter veel strenger behandeld.

Pensioen
Hoewel het huidige kostenniveau van de pensioenregeling voor veel werkgevers nog aanvaardbaar is, vindt meer dan de helft dat beheersing van de pensioenlasten de hoogste prioriteit heeft. Verder is een meerderheid van mening dat ons huidige pensioenstelsel moet veranderen om het toekomstbestendig te houden. Daarbij gaat de voorkeur uit naar een verplichte basispensioenregeling voor alle werknemers tot een bepaald inkomen, in combinatie met de mogelijkheid tot vrijwillig bijsparen.

Bron: loopbaan-visie.nl

5 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.